ਸਰਮਿੰਦਾ

[ਗੁ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਸ਼ਰਮਿੰਦਹ] ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਸ਼ਰਮਸਾਰ, ਖੱਜਲ। ਯਥਾ- ‘ਮਤੁ ਸਰਮਿੰਦਾ ਥੀਵਹੀ’ (੧੩੮੧)।