ਸਰਾਪਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼ਾਪ] ਭੈੜੀ ਅਸੀਸ, ਬਦ ਦੁਆ। ਯਥਾ- ‘ਸੀਤਾ ਲੈ ਗਇਆ ਦਹਸਿਰੋ ਲਛਮਣੁ ਮੂਓ ਸਰਾਪਿ’ (੧੪੧੨)। ੨੨੨