[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ੍ਵਸਥ। ਸ੍ਵ+ਸਥ] ਸੁਖ ਦੀ ਅਵਸਥਾ, ਨਰੋਏ ਹੋਣ ਦੀ ਹਾਲਤ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਿਆਂ। ਯਥਾ- ‘ਸਰੀਰ ਸ੍ਵਸਥ ਖੀਣ ਸਮਏ’ (੧੩੫੮), ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੁਖ ਅਤੇ ਦੁਖ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ
[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ੍ਵਸਥ। ਸ੍ਵ+ਸਥ] ਸੁਖ ਦੀ ਅਵਸਥਾ, ਨਰੋਏ ਹੋਣ ਦੀ ਹਾਲਤ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਿਆਂ। ਯਥਾ- ‘ਸਰੀਰ ਸ੍ਵਸਥ ਖੀਣ ਸਮਏ’ (੧੩੫੮), ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੁਖ ਅਤੇ ਦੁਖ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ।