ਸਵੰਨਿ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸੋਵਹਿ’। ਲ: ਪੰਜਾਬੀ] ੧. ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਲਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਸੁਤੜੇ ਸੁਖੀ ਸਵੰਨ੍ਹ੍ਹਿ ਜੋ ਰਤੇ ਸਹ ਆਪਣੈ’ (੧੪੨੫)। ੨. ਸੌਂਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਸੇਜਾ।