ਸਹ ਕੇਰੇ

[ਸੰਬ: ਕਾ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸਹ’। ਸ਼ਹੁ+ਕੇਰੇ] ਪਤੀ ਦੇ। ਯਥਾ- ‘ਇਕ ਆਪੀਨੈ੍ਹ੍ਹ ਪਤਲੀ ਸਹ ਕੇਰੇ ਬੋਲਾ’ (੭੯੪), ਇਕਨਾ ਨੇ ਪਤੀ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤ ਅਬਰੋ ਲਈ ਹੈ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ