ਸਾਈ

[ਸ: ਨਾ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸ’। ਪੰਜਾਬੀ, ਸਾ+ਹੀ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ ਸਾਈ] ਉਹ ਹੀ। ਯਥਾ- ‘ਸਾਈ ਵਸਤੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਈ’ (੭੬੪), ਤਥਾ-’ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ’ (੩)।