ਸਿ

[ਅ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸਾ’। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ-ਸੇ (ਉਹ)-ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ-ਸਿ] ਉਹ। ਯਥਾ- ‘ਕਵਣਿ ਸਿ ਰੁਤੀ ਮਾਹੁ ਕਵਣ’ (੪), ਤਥਾ-’ਤਿਸੁ ਰਿਦੈ ਸਿ ਲੋਚਨ ਨਾਹੀ’ (੧੨੮੯)।