ਸਿਲ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼ਿਲ] ੧. ਪੱਥਰ। ਯਥਾ- ‘ਸਿਲ ਪੂਜਸਿ ਬਗੁਲ ਸਮਾਧੰ’ (੪੭੦), ਪੱਥਰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ ਤੇ ਬਗਲਿਆਂ (ਵਾਂਙ ਝੂਠੀਆਂ) ਸਮਾਧੀਆਂ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ੨. [ਸੰਪ੍ਰਦਾ] ਮਾਸ ਦੀ ਬੋਟੀ ਯਾ ਮਾਸ ਦਾ ਪਰਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਤਿਹ ਸਿਲ ਊਪਰਿ ਖਿੜਕੀ ਅਉਰ’ (੧੧੫੯), ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਜੋ ਇਕ ਲੰਬੀ ਹੱਡੀ (ਕੰਗ੍ਰੋੜ ਦੀ) ਸਿਰ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਉੱਪਰ ਇਕ ਮਾਸ ਦੇ ਪਰਦੇ ਦਾ ਨਾਉਂ ਸਿਲਾ ਹੈ।