ਸੀਤੜਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼ੀਵਨ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸੀਉਣਾ ਤੋਂ ਸੀਤ, ੜ ਪ੍ਰਤੇ] ਸੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਸੀਤੜਾ ਮੰਨ ਮੰਝਾਹਿ ਪਲਕ ਨ ਥੀਵੈ ਬਾਹਰਾ’ (੭੦੮), ਮਨ ਸੀਉਣਾ ਮੁਹਾਵਰਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਤੀ ਤੇ ਲਿਵ ਲੱਗਣ ਦਾ।