ਸੁਈ

[ਸ਼: ਨਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸੋ+ਹੀ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ, ਸੁਈ] ਉਹੋ। ਯਥਾ- ‘ਦਿਹੰਦ ਸੁਈ’ (੧੪੪), ਉਹੋ ਦਾਤਾ ਹੈ।