[email protected]
ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ
logout

ਸੁਪਚ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼੍ਵਪਚ] ਚੰਡਾਲ। ਯਥਾ- ‘ਸੁਪਚ ਤੁਲਿ ਸਮਾਨਿ’ (੧੧੨੪)।

ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
ਬਦਲਵੇਂ ਮਤਲਬ:
  • ਸੁਪਚ
    ਸੰ. ਸ਼੍ਵਪਚ. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਚੰਡਾਲ. ਜੇ ਸ਼੍ਵ (ਕੁੱਤੇ) ਨੂੰ ਰਿੰਨ੍ਹ ਲਵੇ. ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨੀਚ. ਸੁਪਚ ਤੁਲਿ ਸ ਮਾਨਿ." (ਕੇਦਾ ਰਵਿਦਾਸ) ੨. ਸਿਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਵੀਰ੍ਯ ਤੋਂ ਵੈਸ਼੍ਯ ਕੰਨ੍ਯਾ ਵਿੱਚੋਂ ਉਪਜੀ ਸੰਤਾਨ. "
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ

ਮੇਰੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਲੇਖ

No bookmark found