[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੁਭਰ+ਭਰੇ, ਪੰਜਾਬੀ] ੧. ਲਬਾਲਬ ਭਰੇ ਹੋਏ। ਯਥਾ- ‘ਸੁਭਰ ਭਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ’ (੨੮੯)। ੨. [ਸ੍ਵਯੰ+ਭਰੇ] ਆਪ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, (ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ) ਭਰਦੇ ਹੋਏ। ਯਥਾ- ‘ਸੁਭਰ ਭਰੇ ਨ ਹੋਵਹਿ ਊਣੇ’ (੧੫੬), ਆਪ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ (ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ) (ਭਰੇ) ਭਰਦੇ ਹੋਏ ਊਣੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ