[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੁ+ਭਾਵ। ਅਪਣੇ ਕਈ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਖ੍ਯਾ ਅਰਥ ਵੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ] ੧. ਭਲੀ ਸਿਖ੍ਯਾ ਦੇਣ ਦੀ (ਸਹਾਯਤਾ)। ੨. ਸੁਭਾਈ ਦਾ ਅਰਥ ‘ਸਹਾਯਤਾ’ ਅਰਥ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਮੇਰੀ ਹਰਹੁ ਬਿਪਤਿ ਜਨ ਕਰਹੁ ਸੁਭਾਈ’ (੩੪੫)। ੧੯੮ ੩. ਚੰਗੇ ਭਾਵ ਵਾਲਾ, ਭਰਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਨੇਕ ਸੱਜਨ। ੪. ਸੁਭਾਵਕ, ਸੁੱਤੇ ਹੀ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ