[ਗੁ:। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਸੁਹਯ=ਸੁੰਦਰ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸੁਹਾਵਨਾ ਤੋਂ ਸੁਹਾਵਾ] ਸੋਹਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਚੁ ਸੁਹਾਵਾ ਕਾਢੀਐ (੧੧੦੦), ਸੱਚ ਕਰ ਸੋਹਣਾ ਕਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਥਾ-’ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਸੁਹਾਵੀ ਮਧੁਰਾੜੀ ਬਾਣੀ’ (੫੬੭), ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਬਾਣੀ ਮਿੱਠੀ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ
[ਗੁ:। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਸੁਹਯ=ਸੁੰਦਰ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸੁਹਾਵਨਾ ਤੋਂ ਸੁਹਾਵਾ] ਸੋਹਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਚੁ ਸੁਹਾਵਾ ਕਾਢੀਐ (੧੧੦੦), ਸੱਚ ਕਰ ਸੋਹਣਾ ਕਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਥਾ-’ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਸੁਹਾਵੀ ਮਧੁਰਾੜੀ ਬਾਣੀ’ (੫੬੭), ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਬਾਣੀ ਮਿੱਠੀ ਹੈ।