ਸੁਹੇਲੜਾ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸੁਹੇਲੜੀ’] ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਹਭੇ ਸੁਖ ਸੁਹੇਲੜਾ ਸੁਤਾ’ (੯੬੪), ਸਭੇ ਸੁਖ ਪਾ ਕੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸੁੱਤੇ।