[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼ੂਲ=ਕੋਈ ਤ੍ਰਿੱਖੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਹਥ੍ਯਾਰ] ੧. ਸੂਲੀ, ਇਕ ਤਿੱ੍ਰਖੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਸੀਖ, ਜਿਸ ਪਰ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਟੰਗ ਕੇ ਮਾਰਦੇ ਸਨ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਉ ਤਸਕਰ ਉਪਰਿ ਸੂਲਿ’ (੩੧੯)। ੨. [ਸੰਸ:, ਸ਼ੂਲ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸੂਲ] ਪੀੜ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ
[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼ੂਲ=ਕੋਈ ਤ੍ਰਿੱਖੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਹਥ੍ਯਾਰ] ੧. ਸੂਲੀ, ਇਕ ਤਿੱ੍ਰਖੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਸੀਖ, ਜਿਸ ਪਰ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਟੰਗ ਕੇ ਮਾਰਦੇ ਸਨ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਉ ਤਸਕਰ ਉਪਰਿ ਸੂਲਿ’ (੩੧੯)। ੨. [ਸੰਸ:, ਸ਼ੂਲ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸੂਲ] ਪੀੜ।