ਸੰਘਾਰਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੰਘ=ਸਮੂਹ + ਆਰਾ। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਸ੍ਵਾਰਥ ਪ੍ਰਤੇ] ਸਮੂਹ। ਯਥਾ- ‘ਰਸ ਭੋਗਣ ਪਾਤਸਾਈਆ ਦੁਖ ਸੁਖ ਸੰਘਾਰਾ’ (੧੦੦੯)।