ਸੰਙੁ੧

[ਯੋ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੰਗ] ਸਾਥ। ਯਥਾ- ‘ਸਤ ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਹੁ ਸੰਙੁ’ (੭੩੨)।