ਸੰਬਾਹਿਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਸੰਬਾਹਾ’। ‘ਇਆ’ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ ਭੂਤਕਾਲ ਦਾ] ਪਹੁੰਚਾਇਆ। ਯਥਾ: ‘ਆਪੇ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿਆ’ (੮੫)।