ਅਕਸੀਰ

ਅ਼. [اِکسیِر] ਇਕਸੀਰ. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਰਸਾਇਨ। ੨. ਓਹ ਦਵਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਸਰ ਵ੍ਯਰਥ ਨਾ ਜਾਏ. ਪੁਰਤਾਸੀਰ ਔਖਧ.