ਅਖੁਟੀ

*[ਸੰ:। ਹਿੰਦੀ, ਇਸ ਪਦ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਰੂਪ ਨਿਖੁਟੇ ਭੀ ਹੈ] ਵ੍ਯਰਥ, ਨਿਖੁਟੇ। ਯਥਾ- ‘ਹਿੰਦੂ ਮੂਲੇ ਭੂਲੇ ਅਖੁਟੀ ਜਾਂਹੀ’ (੫੫੬), ਹਿੰਦੂ ਮੁਸਲੇ ਭੁੱਲੇ ਹੋਏ ਵ੍ਯਰਥ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਾ ਹਿੰਦੂ (ਮੂਲ) ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਤੋਂ ਭੁੱਲ ਕੇ (ਅਖੁਟੀ) ਖੋਟੇ ਰਸਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਾਂ (ਨਿਖੁਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ)। *ਅਖੁਟੀ ਦੀ ਵਿਤਪਤੀ ਹੈ ਅ+ਖੁੱਟ = ਮੂਲੋਂ ਮੁਕ ਜਾਣ ਵਾਲਾ।