ਅਜਾਬ

ਅ਼. [عذاب] ਅ਼ਜਾਬ. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਦੁੱਖ। ੨. ਵਿਪਦਾ. ਮੁਸੀਬਤ। ੩. ਨਰਕ ਦੀ ਤਾੜਨਾ. ਤੋਬਾ ਪੁਕਾਰੈ ਜੋ ਪਾਵੈ ਅਜਾਬ. “ਪਿਖ ਸ਼ਾਹ ਅਜਾਬ.” (ਗੁਪ੍ਰਸੂ) “ਸ਼ਬਦ ਰਬਾਬੀ ਰਾਗ ਅਜਾਬ.” (ਗੁਪ੍ਰਸੂ) “

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ