ਅਤਿਪਤਿ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅ = ਤ੍ਰਿਪਤ] ਨਾ ਰੱਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਭੁੱਖਾ। ਯਥਾ- ‘ਅਤਿਪਤਿ ਮਨ ਮਾਏ’ (੧੩੬੦), ਮਨ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਰੱਜਿਆ ਨਹੀਂ।