ਅਤੁਲ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਤੁਲ =] ਜੋ ਨਾ ਤੋਲਿਆ ਜਾ ਸਕੇ, ਨਾ ਜਾਚਿਆ ਜਾ ਸਕੇ, ਨਾ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਤਿ ਵਡਾ ਅਤੁਲੁ ਨ ਤੁਲਿਆ ਜਾਇ’ (੫੫੫), ਹਰਿ ਆਪ ਹੀ ਅਤੁਲ ਤੋਲ ਵਾਲੇ ਬਚਨ (ਗੁਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ) (ਤੁਲਾਏ) ਕਥਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।