ਅਧਰੰ ਧਰੰ ਧਾਰਣਹ

[ਕਰਤ੍ਰੀ ਵਾਚ੍ਯ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਯਥਾ- ‘ਅਧਰੰ ਧਰੰ ਧਾਰਣਹ’ (੧੩੫੫), (ਅਧਰੰ) ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉਪਰ* (ਦੇ ਲੋਕ) ਅਤੇ (ਧਰੰ) ਧਰਤੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਾਰਣ ਕਰਨਹਾਰਾ ਹੈ। 50 ੨. (ਅਧਰੰ) ਨਿਰਾਸਰਾ ਜੋ (ਧਰੰ) ਧਰਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਧਾਰਣ ਕਰਨਹਾਰਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸਥੂਲ ਆਸ਼੍ਰੇ ਦੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼੍ਰਾ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਹੈ। *ਅਧਰ, ਹੇਠਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਇਕ ਦਿਸ਼ਾ ਕਹਿ ਕੇ ਦੂਸਰੀ ਵਿਚੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਕੂੰ ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿਚ ਸ਼ਰਕਨ ਕਹਿ ਕੇ ਮਸ਼ਰਕ ਮਗ਼ਰਬ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਮੁਰਾਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਦੂਸਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਕਰਕੇ ਸਾਡੀ ਸੇਧ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੀ ਉਪਰ ਤੇ ਉਪਰ ਵਾਲੀ ਹੇਠਾਂ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੋ ਅਰਧ ਤੇ ਉਰਧ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਹੈ।