ਅਪਨਾ

[ਸੰ: ਨਾ:। ਪੰਜਾਬੀ] ਨਿਜ ਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਅਪਨਾ ਘਰੁ ਮੂਸਤ ਰਾਖਿ ਨ ਸਾਕਹਿ’ (੫੯੮), ਨਿਜ ਦੇ ਘਰ ਲੂਟੀਂਦੇ ਨੂੰ ਤੰੇੂ ਰੱਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।