ਅਬਦਾਲਾ

[ਗੁ:। ਅਰਬੀ, ਅਬਦਾਲ = ਜੋ ਬਦਲ ਜਾਏ। ੨. ਇਕ ਖ਼ਾਸ ਦਰਜੇ ਦਾ ਫ਼ਕੀਰ। ਅਰਬ ਦੇਸ਼ ਵਾਲੇ ੭੦ ਅਬਦਾਲ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਕਾਇਮ ਹੈ, ਸ਼ਾਮ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ੪੦, ਹੋਰ ਥਾਈਂ ੩੦, ਜਦ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਰ ਜਾਏ ਤਦ ਹੋਰ ਉਸਦੀ ਥਾਂ ਕਾਇਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਅਬਦਾਲ ਸਦਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਵਡੇ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਦੇ ੫ ਦਰਜੇ ਹਨ-੧. ਵਲੀ, ੨. ਗੌਂਸ, ੩. ਕੁਤਬ, ੪. ਅਬਦਾਲ, ੫. ਕਲੰਦਰ] ੧. ਵੱਡਾ, ਪੂਜ੍ਯ, ਪੂਜਨੀਕ। ਯਥਾ- ‘ਮਾਰਫਤਿ ਮਨੁ ਮਾਰਹੁ ਅਬਦਾਲਾ’ (੧੦੮੩), ਮਨ ਜੋ ਵੱਡਾ ਬਣਿਆ ਹੋਯਾ ਹੈ, ਅਥਵਾ ੨. ਮਨ ਜੋ ਟਿਕਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮਾਰੋ, ਇਹੋ ਮਾਰਫਤ ਹੈ। ਅਥਵਾ ੩. ਜਦ ਇਹ ਕਰੋਗੇ ਤਦ ਪੂਜ੍ਯ ਹੋ ਜਾਓਗੇ।