ਅਭਿ

[ਅ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਪਸਰਗ ਹੈ ਜੋ ਪਦਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਲੱਗ ਕੇ, ਸਮੁੱਚੇ, ਨੇੜੇ, ਇੱਛਾ ਆਦਿ ਅਰਥ ਦੇਂਦਾ ਹੈ] ੧. ਸਨਮੁਖ, ਅਭਿਲਾਖ, ਸਰਬ ਪਾਸਿਓਂ ਆਦਿਕ। ਯਥਾ- ‘ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਨੀ ਅਭਿ ਐਸੀ’ (੧੨੭੩), ਇੱਥੇ ‘ਅਭਿ’ ਦਾ ਅਰਥ ‘ਸਰਬ ਓਰ ਤੇ’ ਹੈ। ੨. ਸਨਮੁਖ। ਯਥਾ- ‘ਮਨਮੁਖ ਤੇ ਅਭ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵਸਿ’ (੧੩੪੫)। ਦੇਖੋ, ‘ਅਭਿ ਸਾਧਾਰਏ’