ਅਮਰਿਓ

[ਕ੍ਰਿ:। ਅਪੜਿਓ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ] ਵਡਿਆਉਣਾ, ਅਪੜਾਉਣਾ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰਨਾ। ਯਥਾ- ‘ਕਿਸੁ ਜਾਤਿ ਤੇ ਕਿਹ ਪਦਹਿ ਅਮਰਿਓ ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਬਿਸੇਖ’ (੧੧੨੪), ਭਾਵ ਰਵਿਦਾਸ ਨੀਚ ਪਦ ਤੋਂ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਣ ਉੱਚ ਪਦਵੀ ਵਿਚ ਵਡਿਆਯਾ ਹੈ, ਵਾ ਕਿਸ ਪਦਵੀ ‘ਤੇ ਅੱਪੜਿਆ ਹੈ।