ਅਵਤਾ

[ਗੁ:। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਅ = ਪੁਠਾ + ਵਤਨਾ = ਫਿਰਨਾ] ਪੁੱਠਾ, ਅਵੈੜਾ, ਬੇਮੁਹਾਰ, ਬੇਲਗਾਮ, ਅਣਾਰਾਧ, ਪੁੱਠੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਮੁ ਨ ਕਰਹੀ ਆਪਣਾ ਫਿਰਹਿ ਅਵਤਾ ਲੋਇ’ (੩੨੦), ਅਪਣੇ ਉੱਧਾਰ ਦਾ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਬੇਮੁਹਾਰ ਫਿਰਦਾ ਹੈ।