ਅਵਾਧ੍ਯ

ਸੰ. ਵਿ- ਜੋ ਵਾਧਾ (ਰੋਕਣ) ਯੋਗ੍ਯ ਨਹੀਂ. ਜੋ ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ। ੨. ਬਿਨਾ ਵਿਘਨ.