ਅਸਵਾਰ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਸ੍ਵਾਰ] ਘੋੜੇ ਆਦਿ ਪਰ ਜੋ ਚੜ੍ਹੇ। ਯਥਾ- ‘ਇਕਿ ਹੋਏ ਅਸਵਾਰ ਇਕਨਾ ਸਾਖਤੀ॥ ਇਕਨੀ ਬਧੇ ਭਾਰ ਇਕਨਾ ਤਾਖਤੀ’ (੧੪੨), ਭਾਵ ਇਕ ਗੁਰੂ (ਨਗਾਰਚੀ) ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਵਾਜਾ ਸੁਣਦੇ {ਭਾਰ} ਸ੍ਰਵਣ ਮੰਨਨ ਕਰਨ ਲਗੇ, ਇਕ {ਸਾਖਤੀ} ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਅਰਥਾਤ ਨਿਧਯਾਸਨ ਵਿਖੇ ਲੱਗੇ, ਇਕ ਗਿਆਨ ਘੋੜੇ ਪਰ ਅਸਵਾਰ ਹੋਏ, ਅਰਪਰੋਖ ਗਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਕ {ਤਾਖਤੀ} ਦੌੜ ਗਏ ਚੌਥੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿਚ।