ਅਸੁਰ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਸੁਰ = ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ] ਰਾਖਸ਼। ਯਥਾ- ‘ਅਸੁਰ ਸੰਘਾਰੈ ਸੁਖਿ ਵਸੈ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਹੋਇ’ (੩੦), [ਅਸੁਰ] ਕਾਮਾਦਿਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰੇ ਤੇ ਜੋ ਤਿਸ (ਪ੍ਰਭੂ) ਨੂੰ ਭਾਂਵਦਾ ਹੈ ਸੋ ਹੋਵੇ (ਭਾਵ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਟਿਕੇ) ਤਾਂ ਸੁਖ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। 12