ਅਹੋ

[ਸੰਬੋਧਨ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੰਬੋਧਨ ਹੈ, ੧. ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਾ, ੨. ਤ੍ਰਿਸਕਾਰ ਦਾ, ੩. ‘ਵਾਜ ਮਾਰਨ ਦਾ ਆਦਿ] ਹੇ, ਹੋ। ਯਥਾ- ‘ਅਹੋ ਜਸ੍ਯ੍ਯ ਰਖੇਣ, ਗੋਪਾਲਹ ਨਾਨਕ ਰੋਮ ਨ ਛੇਦ੍ਯ੍ਯਤੇ’ (੧੩੫੪), ਹੇ (ਭਾਈ) ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਯਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗੋਪਾਲ (ਪ੍ਰਭੂ) ਹੈ।