ਅੰਧੀ ਕੋਠੀ

[ਵਿਸ਼ੇਸਣ ਵਿਸ਼ੇਸ੍ਯ। ਪੰਜਾਬੀ] ਹਨੇਰੀ ਕੋਠੀ, ਭਾਵ ਦੇਹ ਵ ਮਨ। ਯਥਾ- ‘ਕਿਆ ਸੁਲਤਾਨੁ ਸਲਾਮ ਵਿਹੂਣਾ ਅੰਧੀ ਕੋਠੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਨਾਹੀ’ (੩੫੪)।