ਆਖੇਰ ਬਿਰਤਿ

[ਖ: ਤ: ਪੁ: ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਆਖੇਟ = ਸ਼ਿਕਾਰ] ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਾਲੀ ਬ੍ਰਿਤਿ, ਭਾਵ ਤਮੋ ਗੁਣ ਬ੍ਰਿਤਿ। ਯਥਾ- ‘ਆਖੇਰ ਬਿਰਤਿ ਬਾਹਰਿ ਆਇਓ ਧਾਇ॥ ਅਹੇਰਾ ਪਾਇਓ ਘਰ ਕੈ ਗਾਂਇ’॥ (੧੧੩੬), ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ (ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ) ਦੌੜ ਕੇ ਆਇਆ (ਅੰਦਰ ਨੂੰ) (ਤਦ) ਸ਼ਿਕਾਰ ਘਰ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਚੋਂ ਮਿਲ ਪਿਆ। ਭਾਵ ਮਨ ਵੱਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਤਥਾ-’ਆਖੇੜ ਬਿਰਤਿ ਰਾਜਨ ਕੀ ਲੀਲਾ’ (੧੭੯)।