ਆਚਰਣ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਆਚਰਣੰ = ਧਾਰਮਕ ਬਿਵਸਥਾ ਦੇ ਨਿਯਮ, ਕੀਤੇ ਕਰਮ ਕਰਤਬ, ਕਰਤੂਤ।] ਯਥਾ- ‘ਜਦਿਬਿਧਿ ਆਚਰਣੰ’ (੫੨੬), ਜੇ (ਬਿਧੀ) ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਕਰਤਬ ਹੈ।