ਆਸਾ

[ਸੰ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ੧. ਇਕ ਰਾਗਨੀ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਗਾਂਵੀਂਦੀ ਹੈ। ਗੁਰਮਤ ਸੰਗੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਵੀ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਘ ਦੀ ਰਾਗਨੀ। ‘ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਨਿਵਾਰਿਹੁ ਆਸਾ’ (੧੦੮੩)। ੨. [ਅਰਬੀ, ਅਸਾ = ਹੱਥ ਦਾ ਸੋਟਾ] ਸੋਟਾ। ਯਥਾ- ‘ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਨਿਵਾਰਿਹੁ ਆਸਾ’, ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ {ਮਨਸਾ} ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਮਾਰਨਾ ਹੀ {ਆਸਾ} ਸੋਟਾ ਹੈ। ੩. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਆਸ਼ਯ] ਉਮੈਦ, ਆਸ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ। ਦੇਖੋ, ‘ਆਸਾਵਰੀ’