ਆਸ੍ਰਮਾਈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ਼੍ਰਵਣ = ਚੋਣਾ, ਰਿਸਨਾ] ਚੋਂਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਹੋਹਿ ਜਬ ਰਾਖੇ ਕਮਲੁ ਬਿਗਸੈ ਮਧੁ ਆਸ੍ਰਮਾਈ’ (੨੩), ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਰੋਕ ਨਾਲ ਹਿਰਦਾ ਖਿੜਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਆ ਕੇ ਚੋਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਰਿਦੇ ਵਿਖੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।