ਆਹਾੜਾ

[ਗੁ:। ਪੰ: ਹਾੜਨਾ ਤੋਂ] ੧. ਜੋ ਹਾੜਿਆ (ਮਿਣਿਆ) ਨਾ ਜਾਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਬੇਅੰਤ ਅਤੋਲਾ ਹੈ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਆਹਾੜਾ’ (੧੦੮੧), ਮਿਣੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, (ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ, ਰੂਪ ਤੇ ਤਲ ਨਹੀਂ ਹੈ) ਅਥਵਾ ੨. ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਵਸਤੂ (ਆਹਾੜਾ) ਅਣਮਿਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਭਾਵ ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਣ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਆਤਮਾ ਨੇ।