ਇਕਲ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ] ਇਕੱਲੇ, ਬਿਨਾਂ ਸੰਗੀ ਸਾਥੀ ਦੇ। ਯਥਾ- ‘ਥਕੇ ਕਵਲ ਇਕਲ’ (੧੩੮੧), ਇਕੱਲੇ ਕੌਲ ਰਹਿ ਗਏ, ਭਾਵ ਸੰਸਾਰ ਰੂਪੀ ਤਲਾਅ ਵਿਖੇ ਪਦਾਰਥਾਂ-ਰੂਪੀ ਕੌਲ ਭਰੇ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ ਅਰ ਉਦਾਸ ਭਾਸਣਗੇ, ਜਦ ਪੰਖੀ ਅਰਥਾਤ ਜੀਵ ਉਡ ਜਾਣਗੇ।