ਇਟ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਇਸ਼ਟਕਾ; ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਇਟਠਾਕਾ ; ਪੰਜਾਬੀ, ਇੱਟ; ਹਿੰਦੀ, ਈਂਟ] ਆਵੇ ਇਕ ਪੱਕੀ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਚੁਕੋਣ ਪਟੜੀ ਨੂੰ ਇੱਟ ਕਹੀਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਇਟ ਸਿਰਾਣੇ ਭੁਇ ਸਵਣੁ’ (੧੩੮੧)।