ਉਇ

[ਸੰ: ਨਾ:। ਪੰਜਾਬੀ] ਉਹ। ਯਥਾ- ‘ਉਇ ਸੁਖ ਕਾ ਸਿਉ ਬਰਨਿ ਸੁਨਾਵਤ’ (੧੨੦੫)।