ਉਗਾਹਿ

[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਗਵਾਹ] ੧. ਸਾਖੀ। ਦੇਖੀ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਅਮਲ ਜਿ ਕੀਤਿਆ ਦੁਨੀ ਵਿਚਿ ਸੇ ਦਰਗਹ ਓਗਾਹਾ’ (੧੩੮੩), ਜੋ ਕੰਮ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ (ਪਰਮੇਸ਼ਰ) ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਵਿੱਚ ਉਹੋ (ਕੰਮ) ਹੀ ਉਗਾਹ (ਹੋ ਖਲੋਂਦੇ ਹਨ)। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਤ + ਗਾਹ] ਮੱਲ ਬੈਠਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਚਰਣ ਤਲੈ ਉਗਾਹਿ ਬੈਸਿਓ’ (੧੦੧੮), ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ (ਬੜੀ ਆਦ ਨੂੰ) ਮੱਲ ਬੈਠੇ।