ਉਝੜ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਔਝੜ, ਉਜਾੜ। ਜਿਸ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਰਾਹ ਪਗਡੰਡੀ ਨਾ ਲੱਭੇ ਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਬਹੁਤ ਹੋਣ] ਉਜਾੜ। ਯਥਾ- ‘ਮਨਮੁਖੁ ਜੇ ਸਮਝਾਈਐ ਭੀ ਉਝੜਿ ਜਾਏ’ (੪੨੦), ਤਥਾ-’ਉਝੜੁ ਅੰਧੁ ਗੁਬਾਰੋਵਾ’।