ਉਤਾਵਲੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਤਾਲ=ਕਾਹਲਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਉਤਾਵਲ] ਜਲਦੀ ਯਾ ਕਾਹਲੀ ਕਰਨੇ ਵਾਲੀ, ਛੇਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਯਥਾ- ‘ਤੂ ਤਿਸ ਤੇ ਖਰੀ ਉਤਾਵਲੀ’ (੧੧੯੬), ਤੂੰ ਖੁੰਭ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀ ਕਾਹਲੀ (ਨਾਸ਼ਵੰਤ) ਹੈ।