ਉਦਾਸੇਰਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਦਾਸ+ਏਰਾ, ਪ੍ਰਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ] ਉਦਾਸੀਨ ਅਵਸਥਾ। ਯਥਾ: ‘ਸਿੰਙੀ ਵਾਜੈ ਨਿਤ ਉਦਾਸੇਰਾ’ (੮੮੬), ਨਿਤ ਉਦਾਸ ਰਹਿਣਾ ਹੀ ਸਿੰਙੀ ਵੱਜ ਰਹੀ ਹੈ।