ਉਦਾੱਤ

ਸੰ. उदात्त्. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਉੱਚੇ ਸੁਰ (ਸ੍ਵਰ) ਨਾਲ ਉੱਚਾਰਣ ਕੀਤਾ ਅੱਖਰ। ੨. ਵਡਾ ਬਾਜਾ। ੩. ਉੱਚਾਸੁਰ। ੪. ਇੱਕ ਅਰਥਾਲੰਕਾਰ. ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਹਿਕੇ ਪਿਆਰੇ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਉਦਾੱਤ” ਅਲੰਕਾਰ ਹੈ. ਉਦਾਹਣ- ਧੰਨ ਸੁ ਵੰਸ

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ