ਏਕਤ

ਸੰ. एकत्र. ਏਕਤ੍ਰ. ਵਿ- ਇੱਕ ਥਾਂ. ਏਕਥੈ. ਨੀਰੁ ਧਰਣਿ ਕਰਿ ਰਾਖੇ ਏਕਤ.” (ਸਾਰ ਅਃ ਮਃ ੫) ੨. ਏਕਤ੍ਵ. ਦੇਖੋ