ਐਂਠ

[ਸੰ:। ਹਿੰਦੀ] ਆਕੜ, ਅਭਿਮਾਨ। ਯਥਾ- ‘ਐਸੇ ਗੜ ਮਹਿ ਐਠਿ ਹੂਠੀਲੋ’ (੮੨੧), ਐਸੇ ਸਰੀਰ-ਰੂਪੀ ਗੜ੍ਹ ਵਿਚ ਆਕੜ ਤੇ ਹੱਠ ਵਾਲਾ। 37